POWIATOWY CECH RZEMIOSŁ I PRZEDSIĘBIORCZOŚCI W WOŁOMINIE

W czasach II Rzeczypospolitej powstał Związek Rzemieślników Chrześcijan, w skład którego weszły powstałe w 1924 r. cechy: Cech Piekarzy, Cech Rzemieślników Wędliniarzy, Zgromadzenie Szewców, jak również powstały w 1930 r. Cech Zjednoczonych Rzemieślników Budowlanych. W tym okresie powstał największy w Wołominie Cech Skórzany oraz Cech Fryzjerów i Perukarzy. Także i Żydzi zorganizowali się w cechy zjednoczone w Centralnym Związku Rzemieślników Żydów.
Cechy te ufundowały, ze składek członkowskich, a także z datków fundatorów swoje sztandary. Na drzewcach wyryte zostały nazwiska rzemieślników wołomińskich okresu II Rzeczypospolitej. Gwoździe do drzewca tych sztandarów przybijali najwyżsi dostojnicy państwowi: marszałkowie Józef Piłsudski i Edward Rydz-Śmigły, premierzy Walery Sławek i Felicjan Sławoj-Składkowski.

We wrześniu 1921 r. Wołomin liczył 6248 mieszkańców, w tym 49,3% Żydów, 46,2% Polaków, 3,2% prawosławnych (przeważnie Rosjan zbiegłych po rewolucji), a także 1,2 ewangelików tj. Niemców lub Polaków pochodzenia niemieckiego. Do 1924 roku ludność miasta wzrosła do ok. 14 tysięcy. Ożywiły się przemysł i rzemiosło. Pracowały liczne zakłady przemysłowe i rzemieślnicze takie jak: odlewnie żeliwa i stali, fabryka maszyn i narzędzi rolniczych, zakłady mechaniczne, garbarnie, olejarnia, młyny motorowe i parowe, warsztaty tkackie, wytwórnie kleju szewskiego i krochmalu, cegielnie, wytwórnie wody mineralnej i lemoniady, wytwórnia mydła itp. Większość tych zakładów zatrudniała po kilku pracowników. Do największych należały: huta „Praca” -448 pracowników, huta „Wołomin” -218, fabryka Kona i Dodego i F. Bernsteina -27, fabryka Dimenta i Gordona -24, garbarnia Kosowera i Bajera -24. Spośród warsztatów rzemieślniczych pierwsze miejsce zajmowało szewstwo, zatrudniające w 1934 r. 700 osób. Na drugim miejscu znajdowało się krawiectwo – 100 zatrudnionych. Oba te rzemiosła były ściśle związane z rynkiem warszawskim. Na miejscowe potrzeby pracowało 13-14 piekarń polskich i 7-8 żydowskich.

W 1927 r. prezydent Ignacy Mościcki wydał dekret o nowym prawie przemysłowym. Oddzielało ono rzemiosło od przemysłu fabrycznego. Według nowego prawa zadania cechów były następujące:
• pielęgnowanie ducha łączności,
• utrzymywanie i podnoszenie godności zawodowej,
• piecza nad utrzymaniem dobrych stosunków między mistrzami a młodymi ich pracownikami,
• opieka nad młodzieżą rzemieślniczą,
• podnoszenie kwalifikacji zawodowych rzemieślników poprzez organizowanie szkoleń, kursów dokształcających i odczytów,
• tworzenie kas i funduszów zapomogowych dla członków cechu, ich rodzin i pracowników,
• rozstrzyganie sporów między mistrzami i czeladnikami oraz między mistrzami a osobami nie należącymi do cechu.

Nowe prawo, w zakresie gospodarczym, podporządkowało cechy Izbom Rzemieślniczym. Cechy wołomińskie zostały podporządkowane Warszawskiej Izbie Rzemieślniczej.
Zadania Izb Rzemieślniczych były następujące:
• współdziałanie z władzami państwowymi w popieraniu rzemiosła,
• rozważanie i przedstawianie władzom wniosków dotyczących interesów rzemiosła,
• przedkładanie rocznych sprawozdań o stanie rzemiosła,
• regulowanie spraw terminatorskich,
• czuwanie nad przestrzeganiem prawa,
• powoływanie komisji egzaminacyjnych dla ubiegających się o dyplom czeladnika lub mistrza.

Prawo wybierania członków Izby Rzemieślniczej przysługiwało wszystkim rzemieślnikom obojga płci, obywatelom polskim, prowadzącym samodzielnie warsztat od co najmniej 3 lat.

W latach 1930-1935 nastąpił w Polsce ciężki kryzys gospodarczy, który doprowadził do upadku lub zubożenia wielu zakładów rzemieślniczych. Kryzys zaostrzył antagonizmy na tle ekonomicznym między dominującymi w Wołominie Żydami, a czującymi się za upośledzonych we własnym kraju, przedsiębiorcami polskimi. Po przezwyciężeniu kryzysu w 1935 r. w Wołominie poprawiła się kondycja zakładów rzemieślniczych, zmalało bezrobocie, wzrosła siła nabywcza ludności.
8 sierpnia 1938 r. wydano w Polsce nową ustawę przemysłową. Rozszerzała ona uprawnienia gospodarcze cechów, przekazywała im obronę interesów gospodarczych rzemieślników, organizowanie spółek i spółdzielni zaopatrzenia w surowce i materiały dla warsztatów oraz zbytu produkcji rzemieślniczej. Cechu brały aktywny udział w życiu publicznym Wołomina. Uczestniczyły w świętach państwowych i religijnych, organizowały święta cechowe, szkolenia, imprezy kulturalne i sportowe. Zbierały datki na różne cele społeczne.
Przedstawiciele cechów wchodzili w skład Rady Miejskiej, uczestniczyli w pracach samorządu.

W przededniu wojny 31 sierpnia 1939 r. powołany został pierwszy w kraju samorząd gospodarczy. Nie zdążył jednak podjąć żadnych działań.

Okres II wojny światowej
Druga wojna światowa i okupacja niemiecka spowodowały duże zmiany w rzemiośle wołomińskim. Skutkiem eksterminacji Żydów zmieniła się struktura rynku rzemiosła. Opuszczone przez Żydów warsztaty przejęli Polacy. Zdominowany dotąd przez Żydów handel w mieście przeszedł w ręce polskie. W pierwszych latach okupacji liczba warsztatów znacznie wzrosła, wiele z nich pracowało zresztą nielegalnie. Dobra koniunktura zapanowała po najeździe Niemców na ZSRR w 1941 r. Wzrosło zapotrzebowanie na wyroby dla frontu i zaplecza. Wprawdzie Niemcy wprowadzili ścisłą reglamentację surowców i materiałów dla warsztatów, ale brakujące zaopatrzenie uzupełniał „czarny rynek” ogromnie rozwinięty podczas okupacji.

Sztandar Cechu
Sztandar Cechu

Rzemiosło wołomińskie szmuglowało do Warszawy, a także do gett żydowskich duże ilości chleba, słoniny, rąbanki, wędlin czy odzieży. Niemcy utworzyli w powiatach tzw. grupy rzemiosła, do których włączyli również Izby Rzemieślnicze, które sprawowały nadzór i opiekę nad rzemieślnikami „aryjskimi”, prowadziły działalność gospodarczą i charytatywną m.in. opiekując się wdowami i sierotami po rzemieślnikach, niezdolnych do pracy, organizując bursy i przytułki.
Niemcy powołali komisarycznych cechmistrzów. W Warszawie i powiecie warszawskim działały wtedy cechy: budowlany, skórzany, drzewny, metalowy, spożywczy, usług osobistych i rzemieślników koncesjonowanych. Podobne cechy żydowskie funkcjonowały do 1942 r., oczywiście tylko w gettach. Sytuacja materialna miała ścisły związek z położeniem Niemiec na frontach wojny. W końcu 1941 r. okupanci zaczęli likwidować część warsztatów i placówek handlowych zbędnych w gospodarce wojennej III Rzeszy. Pracownicy tych warsztatów czy sklepów zostali wysłani do pracy przymusowej w przemyśle zbrojeniowym w Niemczech i na terenie Generalnego Gubernatorstwa. Okupant zmniejszył przydziały surowców i materiałów. Pod koniec okupacji, gdy do Wołomina zbliżała się armia radziecka, Niemcy ewakuowali na zachód część przedsiębiorstw przemysłowych i zakładów rzemieślniczych. Zaostrzony terror uniemożliwiał „lewe” dostawy surowców i materiałów. Praca w rzemiośle stawała się w tych warunkach wręcz niebezpieczna, nielegalny handel można było okupić utratą całego mienia, a nawet zesłaniem do obozu koncentracyjnego.

Wielu rzemieślników wołomińskich wyróżniło się podczas okupacji patriotyczną postawą. Za współpracę z podziemiem Niemcy rozstrzelali rzeźnika Całkę z ulicy Warszawskiej. Rodzina Ostojskich ukrywała w swym domu magazyn amunicji Armii Krajowej. Niemcy wykryli go, zamordowali rodzinę i spalili dom (przy ulicy Sikorskiego). Młodego muzyka Ostojskiego, członka AK, ujęli 11 maja 1944 r. Próba jego odbicia z rąk gestapo nie udała się. Ostojski zginął od przypadkowej kuli w trakcie potyczki AK-ców z eskortą niemiecką. Szewc Leon Głowacki miał w swym warsztacie, przy ulicy Kościelnej 45 punkt pocztowy AK, do którego przywożono z Warszawy tajną prasę i rozkazy. Jego żona Alicja buła ofiarną łączniczką AK. Z podziemiem współpracowali pracownik garbarni Stanisław Bilewicz, garbarz i handlarz skórami Świderski, rzeźnik Aleksander Socik, fotograf Zarzycki, piekarz Kakitek i inni. Między innymi należał do AK syn cukiernika wołomińskiego Waldemar Gilski. Schwytany jako zakładnik, został rozstrzelany w Warszawie w odwecie za jedną z akcji ruchu oporu. Niektórzy rzemieślnicy splamili się jednak zdradą. Dwaj z nich, szewcy Organiński i Ryszawa, zostali za kolaborację zastrzeleni na mocy wyroku sądu podziemnego Armii Krajowej. Inny rzemieślnik, fryzjer Pasik z ul. Poniatowskiego, walczył ochotniczo w Wermachcie na froncie wschodnim.

Okres PRL
Pierwsze warsztaty rzemieślnicze uruchomiono w Wołominie tuż po wyzwoleniu. Dopiero w rok później, na jesieni 1945, z inicjatywy Aleksego Matuszewkiego, właściciela zakładu mechanicznego w Radzyminie, powstał Cech Rzemiosł Różnych obejmujący swym zasięgiem cały powiat radzymiński (od 1952 – wołomiński). Siedziba cechu znajdowała się w Radzyminie. Pierwszym starszym cechu został założyciel; Aleksy Matuszewski. Cech powiatowy działał na podstawie prawa przemysłowego z 1927 r. z uzupełnieniami rozporządzeń PKWN z dnia 27 grudnia 1944 r.

Swobodny rozwój rzemiosła w pierwszych latach po wojnie został przerwany w czasach stalinowskich, gdy władze podjęły jawną walkę z prywatną inicjatywą. 3 kwietnia 1948 r. ukazał się przepis o przymusowej przynależności rzemieślników do cechu. W 1951 r. powstał podporządkowany władzom państwowym Okręgowy Związek Cechów obejmujący Warszawę i okoliczne powiaty. W latach 1948-1955 władze podjęły działania na rzecz całkowitego i przymusowego uspółdzielczenia warsztatów rzemieślniczych, wykorzystując przy tym dekret Naczelnika Państwa z 18 grudnia 1918 r. o zarządach przymusowych nad rzemiosłem. Zarządom tym poddano wszystkie większe i średnie warsztaty, później i małe. W 1950 r. opublikowano ustawę o przymusowym wykupie przez państwo i spółdzielnie maszyn i urządzeń znajdujących się w warsztatach. Władze, bez żadnego uzasadnienia, odmawiały wydawania kart rzemieślniczych, zmuszały do likwidacji lub uspółdzielczenia warsztatów, odbierały lokale, stosowały szykany wobec właścicieli. Tak na przykład uniemożliwiały dzieciom prywatnych rzemieślników naukę na wyższych uczelniach, a powołanych do służby wojskowej ich synów wysyłały do ciężkich i niebezpiecznych prac w kamieniołomach i kopalniach, ponieważ byli „niepewni politycznie”. Najbardziej jednak skutecznym sposobem zwalczania prywatnego rzemiosła była polityka finansowa, polegająca na nakładaniu na warsztaty zawyżonych podatków.

W latach 1953-1954 nastąpiła stopniowa zmiana w polityce władz wobec rzemiosła. Część prywatnych właścicieli wstępowała do tzw. spółdzielni pomocniczych i pod jej osłoną prowadziła nadal samodzielną działalność gospodarczą.

Największe zmiany zaszły w okresie Polskiego Października 1956 roku. 11 września wyszła nowa ustawa o Cechach Rzemieślniczych i Związku Izb Rzemieślniczych. Dawała ona duże swobody tym organizacjom, gwarantowała poszanowanie prywatnej własności rzemieślników. Wielu z nich odzyskało wtedy swoje warsztaty.
Duża chłonność rynku spowodowana chronicznymi brakami w zaopatrzeniu ludności w całym okresie PRL sprzyjała rozwojowi rzemiosła. Część właścicieli wykorzystywała tę sytuację i spekulowała, podnosząc ceny swoich wyrobów, bogaciła się nadmiernie w szybkim tempie. Władze stosowały wobec nich surowe represje włącznie z zamknięciem zakładu. Praktycznie całe rzemiosło w okresie PRL balansowało na granicy prawa, bowiem państwowe czy spółdzielcze przydziały surowców i materiałów dla prywatnych warsztatów były za małe, pozwalały jedynie na kilkumiesięczną produkcję w roku. Każdy więc rzemieślnik musiał „kombinować”, nabywać surowce na czarnym rynku, często u pasera i złodzieja, który wyniósł materiał z fabryki państwowej. Rzemieślnicy dotkliwie też odczuwali ucisk fiskalny ze strony organów skarbowych, zmuszający ich do ukrywania swoich prawdziwych dochodów, bądź też do przekupywania łasych na pieniądze i prezenty urzędników. Mimo wszystko, po 1956 r. sytuacja rzemiosła radykalnie się zmieniła. Prywatni właściciele mieli we władzach państwowych rzeczników swych interesów w postaci Stronnictwa Demokratycznego, niektórzy dla interesu wstępowali do PZPR.

Warunki pracy rzemiosła poprawiły się na tyle, że Walne Zgromadzenie Delegatów Cechu Rzemiosł Różnych Powiatu Wołomińskiego podjęło uchwałę o budowie Powiatowego Domu Rzemiosła w Wołominie. Kamień węgielny pod budowę nowej siedziby (stara mieściła się dotąd w Radzyminie) położono 8 maja 1965 r. Budowę ukończono w 1968 r. Budynek wznoszony był z dobrowolnych składek członków cechu i przy znacznym udziale ich robocizny.

wolomin2
Obchody 11 Listopada

W epoce liberalnej dekady Gierka (1970-1980) rzemiosło przeżywało bujny rozwój, chociaż krępowały je różne ograniczenia i ucisk podatkowy. Zakłady rzemieślnicze pracowały na pełnych obrotach, ich właściciele osiągali duże zyski. Po zmianach w systemie administracyjnym kraju, 1 czerwca 1975 roku dokonano reorganizacji rzemiosła. W skład Warszawskiej Izby Rzemieślniczej weszły teraz cechy wielobranżowe z powiatów podstołecznych, które zostały przyłączone do województwa stołecznego, w tym i cech wołomiński.

5 czerwca 1983 r. rzemiosło wołomińskie obchodziło swoje święto. Tego dnia otrzymało z inicjatywy starszego cechu Stefana Krzyny i podstarszych Tadeusza Kuleszy oraz Zbigniewa Tomczuka kolejny szósty już w historii cechu sztandar. Dla podkreślenia rangi starszyzny cechowej ufundowano też pierwsze w historii rzemiosła wołomińskiego insygnia cechowe w postaci trzech łańcuchów ze srebra.

U progu III Rzeczpospolitej
Czerwcowe wybory 1989 r. zmieniły zupełnie sytuację polityczną w Polsce. W wyniku reform zapoczątkowanych przez wicepremiera Leszka Balcerowicza rozwinęła się gospodarka rynkowa, która postawiła rzemiosło w zupełnie nowej sytuacji. Rozwijający się żywiołowo wolny rynek spowodował zalew rynku krajowego różnorodnymi wyrobami z importu.

Władze państwowe zaczęły wyraźnie faworyzować wielki kapitał i ludzi biznesu na dużą skalę, rzemiosłu zagroziło zepchnięcie na margines życia gospodarczego i społecznego. Gwałtownie skurczył się rynek zbytu na produkty rzemiosła. Wielu rzemieślników, którzy pobrali wysoko oprocentowane pożyczki bankowe, zbankrutowało.

wolomin4
Procesja Boże Ciało

Powstało Centrum Doradztwa i Promocji Gospodarczej w Izbie Rzemiosła i Małej Przedsiębiorczości w Warszawie oraz komputerowy Bank Danych, rozpoczęło szeroką współpracę z małą przedsiębiorczością w Niemczech. W nowej rzeczywistości pozycja cechów znacznie osłabła. Znaczna część właścicieli warsztatów nie należy dziś do żadnej organizacji. Wg stanu na 20.02.1995 r. Cech Rzemiosł Różnych w Wołominie liczy 221 członków. Pobiera u nich naukę 620 uczniów.

W roku 1998 Walne Zgromadzenie, chcąc dać wyraz rozszerzeniu działalności, zmieniło nazwę na Cech Rzemiosł i Przedsiębiorczości w Wołominie. Otwiera to możliwość skupiania członków nie tylko prowadzących działalność usługową, ale także handlową, transportową oraz wspomagając przedsiębiorców – po części wyrosłych z dotychczasowych rzemieślników.

III Tysiąclecie
Rok 2000. Izba Gospodarcza Powiatu Wołomińskiego, Powiatowy Cech Rzemiosł i Przedsiębiorczości, Wołomiński Klub Biznesu, Spółdzielnia Rzemieślnicza „Zielonka”, to sygnatariusze Samorządowego Programu Gospodarczego Powiatu Wołomińskiego.
Maj 2001 r. – Na Walnym Zgromadzeniu Wyborczym pozytywnie oceniono pracę Zarządu i ponownie wybrano Czesława Chojnowskiego na starszego Cechu następnej kadencji.
5.07.2001 r. – Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie nie zdecydowało o proponowanej zmianie przynależności do Izby Rzemieślniczej.
5.09.2001 r. – Starszy Cechu, Czesław Chojnowski, złożył rezygnację z pełnionej funkcji. Pełniącym obowiązki Starszego Cechu, do następnego Walnego Wyborczego Zgromadzenia, został, zgodnie ze Statutem, Andrzej Kaszuba.
12.09.2001 r. – przedstawiciele Zarządu Cechu wzięli udział w Zjeździe Cechów Związku Rzemiosła Polskiego. Miejscem zjazdu był budynek Sejmu RP. Dyskutowano o sytuacji prawnej, ekonomicznej i szansach firm rzemieślniczych w przyszłości. Zapowiedziano skierowanie do władz kraju kolejnych postulatów wspierania krajowej przedsiębiorczości, zmian przepisów podatkowych, zasad ubezpieczeń i warunków kredytowania firm. Uczestnicy zjazdu otrzymali szczegółowe informacje o warunkach działania zakładów i organizacji rzemieślniczych w Unii Europejskiej, do której Polska chce przystąpić za kilka lat.
13.09.2001 r. – w ramach Porozumienia Gospodarczego zorganizowano „Konferencję Gospodarczą MAZOWSZE-1”. Zostali zaproszeni kandydaci na posłów i senatorów z podwarszawskiego okręgu nr 20 oraz prowadzący działalność gospodarczą. Celem było przedstawienie i ocena przedwyborczych stanowisk różnych ugrupowań politycznych.
23.11.2001 r. – Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie potwierdziło przynależność do Mazowieckiej Izby Rzemiosła i Przedsiębiorczości w Warszawie, ul. Smocza 27 oraz wybrało nowy skład władz – Starszym Cechu został Zbigniew Walaszczyk.
9.01.2002 r. – Spotkanie noworoczne członków Cechu.

wolomin5
Ołtarz przygotowany przez Cech na Boże Ciało

12.01.2002 r. – Zabawa noworoczna dla dzieci – występy komików, ekwilibrystyka, pokaz węży, konkursy..
17.06.2002 r. – Walne Zgromadzenie.
15.08.2002 r. – Delegacja Cechu uczestniczyła w uroczystościach rocznicy Bitwy Warszawskiej w Ossowie.
29.05.2002 r. – godz. 10.30 w siedzibie Mazowieckiej Izby Rzemiosła i Przedsiębiorczości – Warszawa, ul. Smocza 27.

Spotkanie organizowane zostało w związku z obchodami “Dni Dusseldorfu” i wzięli w nim udział przedstawiciele organizacji samorządowych oraz przedstawiciele władz Warszawy i województwa oraz przedstawiciele strony niemieckiej. Okazją było także 20-lecie współpracy Mazowieckiej Izby Rzemiosła i Przedsiębiorczości w Warszawie oraz Izby Rzemieślniczej w Dusseldorfie.

Uczestnikami uroczystej części spotkania byli m.in. Wice prezydent m.st. Warszawy Sławomir Skrypek, Nadburmistrz Dusseldorfu – Joachim Erwin, przedstawiciele Izby Rzemieślniczej w Dusseldorfie w tym wiceprezes Izby Siegfried Schrempf, przedstawiciele Urzędu Marszałkowskiego Województwa Mazowieckiego w tym Wicemarszałek Antoni Pietkiewicz, przedstawiciele Związku Rzemiosła Polskiego , Wiceprezydent Związku Rzemiosła Niemieckiego , członek Zarządu Izby Rzemieślniczej w Dusseldorfie – Manfred Rycken , przedstawiciele Cechów i spółdzielni rzemieślniczych zrzeszonych w Mazowieckiej Izbie Rzemiosła i Przedsiębiorczości , reprezentanci samorządu terenu powiatu i miasta Wołomin w tym wicestarosta Grzegorz Dudzik, dyrektorzy szkół powiatu wołomińskiego oraz szkół podpisujących umowę o współpracy – Dyrektor Zespołu Szkół Zawodowych w Tłuszczu – Adam Franczuk i Dyrektor szkoły zawodowej im.Albrechta Durera w Dusseldorfie – Wolfgang Bruckner, przedstawiciele Krajowej Izby Gospodarczej, Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości, Wojewódzkiego Urzędu Pracy, Mazowieckiego Sejmiku Samorządu Gospodarczego, Fundacji MSP.

wolomin7
Walne Zgromadzenie

Podpisanie umowy
W czasie spotkania dyskutowano na temat polityki władz miasta w zakresie rozwoju małych i średnich przedsiębiorstw w Warszawie i w Dusseldorfie oraz podpisano umowę o współpracy pomiędzy szkołami zawodowymi makroregionu Warszawy i Dusseldorfu, której sygnatariuszami byli przedstawiciele kierownictw Izb rzemieślniczych obu miast, szkół podejmujących bezpośrednią współpracę oraz Powiatowego Cechu Rzemiosł i Przedsiębiorczości w Wołominie.

12.06.2003 r. – Walne Zgromadzenie.
Lipiec – wrzesień 2003 r. – Szkolenia członków Komisji Egzaminacyjnych.
16.12.2003 r. – Spotkanie noworoczne członków Cechu.
21.02.2004 r. – Zabawa dla dzieci.
14.06.2004 r. – Walne Zgromadzenie.
23.10.2004 r. – Uroczystości 75-lecia Mazowieckiej Izby Rzemiosła i Przedsiębiorczości w Warszawie (złożenie wieńców pod pomnikiem Powstańców Warszawy i pod pomnikiem Jana Kilińskiego, uroczysta msza św., celebrowana przez prymasa Józefa Glempa, spotkanie na Zamku Królewskim).
16.12.2004 r. godz. 16.00 – Spotkanie noworoczne członków Cechu.
12.05.2005 r. godz. 16.30 – Walne Zgromadzenie.
20.06.2005 r. godz. 18.00 – Spotkanie pożegnalne honorowego Starszego Cechu Zbigniewa Walaszczyka.
Spotkanie 20.06.2005 r.
16.10.2005 r.- Jubileusz 60-lecia – Uroczystości rozpoczęto mszą świętą w Kościele Matki Boskiej Częstochowskiej. Tuż po mszy władze cechu złożyły wieńce przed tablicą upamiętniającą papieża Jana Pawła II. Następnie orszak złożony z pocztów sztandarowych, ubranych w cechowe insygnia władz cechu, członków i zaprzyjaźnionych ludzi, w rytm dźwięków Miejskiej Orkiestry przemaszerował do siedziby obchodzącej swój jubileusz instytucji.

wolomin6
Walne Zgromadzenie Członków

O randze wydarzenia świadczy chociażby skład zaproszonych gości, a byli wśród nich miedzy innymi: wicewojewoda mazowiecki Adam Mroczkowski, wiceprezes Związku Rzemiosła Polskiego oraz prezes Mazowieckiej Izby Rzemiosła i Przedsiębiorczości Leszek Janowski, starosta Konrad Rytel, burmistrzowie
i wójtowie, przedstawiciele zaprzyjaźnionych cechów oraz osoby stale współpracujące z miejscowym cechem.

Wszystkich gości powitał nowy prezes cechu Bogdan Czerwiński.
– Dzień dzisiejszy jest szczególny dla naszej rzemieślniczej społeczności. 60 lat temu grupa rzemieślników kierowana przez Aleksego Matuszewskiego założyła Cech Rzemiosł Różnych, obejmujący swym zasięgiem ówczesny powiat radzymiński, a od 1952 wołomiński… Podstawowym celem naszej organizacji jest udzielanie wszechstronnej pomocy rzemieślnikom w nowych zmiennych warunkach gospodarki rynkowej. Obok tradycyjnych zdań jak ochrona interesów członków, podnoszenie kwalifikacji zawodowych i szkolenie uczniów, popieranie rozwoju rzemiosła i podnoszenie jego poziomu technicznego, pojawiło się wiele nowych wynikających z międzynarodowej wymiany gospodarczej, ochrony środowiska oraz nowoczesnego zarządzania – powiedział, inaugurując jubileuszowe spotkanie Bogdan Czerwiński.

Oficjalne przemówienia wygłosili jeszcze wicewojewoda, wiceprezes Związku Rzemiosła Polskiego, starosta wołomiński oraz burmistrz Wołomina. Mówcy podkreślali szczególną rolę cechu w historii i obecnie, nie tylko w kształtowaniu życia gospodarczego regionu, ale również w edukacji kolejnych pokoleń rzemieślników. – Już dziś Francuzi zazdroszczą nam hydraulików – przypomniał wojewoda Mroczkowski.

wolomin9
Wigilia

Dzień jubileuszu to również doskonała okazja do podziękowań za wkład pracy dla organizacji. Związek Rzemiosła Polskiego odznaczył starostę Konrada Rytla i burmistrza Jerzego Mikulskiego srebrnym medalem im. Jana Kilińskiego, zaś Apolonię Kwiatek honorową odznaką rzemiosła. Srebrne krzyże zasługi otrzymali: Aleksander Żmudzki, Zbigniew Walaszczyk oraz Czesław Borkowski. Przyznano również złote i srebrne odznaki Mazowieckiej Izby Rzemiosła i Przedsiębiorczości.
Część oficjalną zamknęło uroczyste wbijanie gwoździ przez władze samorządowe w wykonaną z drewna mapę powiatu wołomińskiego.
15.12.2005 r. godz. 18.00 – Spotkanie noworoczne członków Cechu.
22.03.2007 r. godz. 16.30 – Walne Zgromadzenie.
06.07.2007 r. – Finał I Turnieju Bilardowego o Puchar Starszego Cechu.. 15.08.2007 r. Uroczystości rocznicy Bitwy Warszawskiej w Ossowie.
18.12.2007 r. Spotkanie Wigilijne.
22.05.2008 r. Uroczystości Bożego Ciała.
03.06.2008 r. Walne Zgromadzenie.
17.12.2008 r. Spotkanie Wigilijne.
2.06.2009 r. Walne Zgromadzenie.

Starsi Cechu
Aleksy Matuszewski Starszy Cechu w latach: 1945 – 1971
Witold Kakitek Starszy Cechu w latach: 1971 – 1977
Antoni Olszewski Starszy Cechu w latach: 1977 – 1981
Stefan Krzyna Starszy Cechu w latach: 1981 – 1997
Czesław Chojnowski Starszy Cechu od 1997 do 5.09.2001

Zarząd: Andrzej Kaszuba, Henryk Sacharczuk, Zbigniew Walaszczyk, Stanisław Narojczyk, Maria Okuniewska, Grażyna Szklarczyk Andrzej Kaszuba Pełnił obowiązki Starszego Cechu od 5.09.2001 do 23.11.2001
Zarząd: Henryk Sacharczuk, Zbigniew Walaszczyk, Stanisław Narojczyk, Kazimierz Łuniewski, Andrzej Kołbuk.
Zbigniew Walaszczyk Starszy Cechu od 23.11.2001 do 12.05.2005
Zarząd: Andrzej Kaszuba, Andrzej Kołbuk, Bogdan Czerwiński, Dariusz Wiśniewski.
Ryszard Czerwiński Starszy Cechu od 12.05.2005 do chwili obecnej.
Zarząd: Andrzej Kołbuk, Dariusz Wiśniewski. Andrzej Górka, Grażyna Szklarczyk, Dariusz Kalinowski.

Cech Rzemiosł i Przedsiębiorczości w Wołominie jest organizacją samorządu rzemieślniczego, zrzeszającą firmy z terenu województwa mazowieckiego.

Cech Rzemiosł i Przedsiębiorczości jest członkiem Mazowieckiej Izby Rzemiosła i Przedsiębiorczości.

Cele i zadania:
• ochrona praw i reprezentowanie interesów zrzeszonych członków,
• prowadzenie na rzecz członków działalności społeczno-organizacyjnej, kulturalnej, oświatowej, gospodarczej,
• utrwalanie więzi środowiskowych,
• pomoc członkom przez udzielanie porad, informacji, interwencji,
• popieranie i rozwijanie postępu technicznego i gospodarczego w rzemiośle, organizowanie konkursów, wystaw i pokazów,
• udzielanie informacji o usługach i możliwościach produkcyjnych zrzeszonych członków
• organizowanie przygotowania zawodowego,
• uczestniczenie przy zawieraniu umów o naukę rzemiosła,
• wykonywanie innych zadań wynikających z potrzeb członków.

zarzad-cechu-wolomin

Zarząd Cechu

Starszy Cechu – Bogdan Czerwiński
Podstarszy Cechu – Andrzej Żak
Podstarszy Cechu, Józef Tokarski
Sekretarz – Bogdan Krawczyk
Skarbnik – Dariusz Kalinowski

Komisja Rewizyjna

Przewodniczący – Marek Walaszczyk
Zastępca – Henryk Oleksiak
Sekretarz – Marek Dobek

Sąd Cechowy

Przewodniczący – Mirosław Laska
Zastępca – Józef Czarkowski
Członkowie – Anna Wróblewska – Gańko

Biuro Cechu :
Kierownik Biura – Grażyna Obłękowska

wolomin-gal1 wolomin-gal2 wolomin-gal3

Rzemieślnicy rekomendowani przez Cech

AUTO-KROGULEC.
MECHANIKA, BLACHARSTWO, LAKIERNICTWO, WULKANIZACJA, HOLOWANIE POJAZDÓW.
05-200 Wołomin - Duczki, ul. Zachodnia 2, tel. kom. +48 601 717 458
BROG-POL CEZARY BROGOSZ.
05-200 Wołomin, ul. Popularna 9, tel. kom. +48 502 359 004, tel. 22 787 57 26
FHU INSTAL-BUD SZCZEPAN JAN MIELCZARCZYK.
SIECI ORAZ PRZYŁĄCZA WODOCIĄGOWE I KANALIZACYJNE, WEWNĘTRZNE INSTALACJE WOD-KAN ORAZ C.O., EKSPLOATACJA SIECI I INSTALACJI WOD-KAN ORAZ C.O., ROBOTY UDROŻENIOWE ODWODNIENIA DRÓG, GENERALNE WYKONAWSTWO BUDYNKÓW O MNIEJSZEJ KUBATURZE, POGOTOWIE KANALIZACYJNE 24H.
07-206 Somianki, Nowe Wypychy 20, tel. kom. +48 602 777 508
HYDRO-INSTAL.
Usługi: budowlane, remontowe, instalacyjne, nadzory inwestycyjne i kosztorysowanie.
05-200 Wołomin, ul. Żytnia 6, tel. 22 776 41 28, tel. kom. +48 605 615 757
KRZYSZTOF CIEŚLAK.
MECHANIKA POJAZDOWA-NAPRAWY MECHANICZNE, ELEKTRYCZNE. DIAGNOSTYKA KOMPUTEROWA. WSZYSTKIE MARKI.
05-200 Wołomin, Majdan, ul. Złotej Góry 1, tel. kom. +48 602 363 720
MASARNIA WĘDLIN TRADYCYJNYCH JASIŃSCY SP.J.
WĘDLINY WYTWARZANE METODĄ TRADYCYJNĄ WEDŁUG STARYCH RECEPTUR, WĘDZONE DRZEWEM OLCHOWYM.
05-205 Klembów, ul. Gen. Fr. Żymirskiego 9, tel. 29 777 92 00, e-mail: masarniaklembow@epf.pl
MECHANIKA POJAZDOWA HENRYK BŁOŃSKI.
SERWIS PODWOZI SAMOCHODOWYCH, AMORTYZATORY, WAHACZE, NAPRAWA UKŁADÓW HAMULCOWYCH.
05-220 Zielonka, ul. Poniatowskiego 63, tel. 63 22 781 81 38, e-mail: biuro@blonski.com.pl, www.blonski.com.pl
MECHANIKA POJAZDOWA MAREK BOCHACZ.
NAPRAWA PRZEKŁADNI KIEROWNICZYCH, SAMOCHODY OSOBOWE I DOSTAWCZE, ZAWSZE GWARANCJA.
05-230 Kobyłka, ul. Nadmeńska 8 R, tel. kom. +48 509 027 117, 501 256 424, tel. 22 42 38 486
MECHANIKA POJAZDOWA STANISŁAW PAZIO.
MECHANIKA POJAZDOWA, ELEKTROMECHANIKA.
05-200 Wołomin, Leśniakowizna, ul. Kasprzykiewicza 23, tel. 22 787 80 71, tel. kom. +48 606 631 134
MECHANIKA POJAZDOWA ZBIGNIEW BŁOŃSKI.
GEOMETRIA KÓŁ, NAPRAWA RESORÓW-ZAWIESZEŃ, MAGLOWNIC, UKŁADÓW HAMULCOWYCH, WYDECHOWYCH, AMORTYZATORÓW.
05-200 Wołomin, ul. Armii Krajowej 85 A, tel. 22 787 13 57, tel. kom. 535 977 711, e-mail: mechanikapojazdowa.zb@gmail.com
NAPRAWA SAMOCHODÓW JAPOŃSKICH PAWEŁ KOT.
NAPRAWA, OBSŁUGA, USŁUGI Z GWARANCJĄ.
05-270 Marki, ul. Pieniążka 1, tel. +48 501 102 969, tel. 22 781 35 05
P.P.H.U JKJ-DREWCER s.c.
PRODUKCJA FRONTÓW MEBLOWYCH Z DREWNA. PRODUKCJA I MONTAŻ MEBLI WEDŁUG PROJEKTU KLIENTA.
05-200 Wołomin, Zagościniec, ul. Letniskowa 7, tel. kom. +48 691 757 755, +48 601 804 829, www.drewcer.pl
PIEKARNIA CUKIERNIA JADOWSKA MIROSŁAW LASKA
PRODUKCJA PIECZYWA. WYROBY CUKIERNICZE, WYROBY CIASTKARSKIE.
05-280 Jadów, ul. Zielona Droga 25, tel. 25 675 40 64
PIEKARNIA PAWEŁEK ANNA KRUPA, PAWEŁ KRUPA S.C.
PIECZYWO NA NATURALNYM ZAKWASIE. PIECZYWO MIESZANE. BOGATY ASORTYMENT.
05-200 Wołomin, ul. Legionów 66, tel. 22 787 83 27, tel. kom. +48 503 177 606
TADEK S.C. T.ROSIŃSKI, I.NABIT, M.NABIT.
FIRMA RODZINNA. SZEROKI ASORTYMENT CIAST PRODUKOWANYCH W OPARCIU O TRADYCYJNE I SPRAWDZONE RECEPTURY.
05-250 Radzymin Mokre, ul. 15-go Sierpnia 25, tel. 22 763 07 09, tel. kom. +48 502 400 102, www.ciastadomowe.eu, e-mail: ciastadomowe@interia.pl

Powiatowy Cech Rzemiosł
i Przedsiębiorczości w Wołominie

ul. Moniuszki 11, Wołomin 05-200
tel. 22 776 21 41, fax 22 776 42 05

e-mail: biuro@cechwolomin.org
www.cechwolomin.org